Nu niet zeggen ik kan niet tekenen, want iedereen kan tekenen, alleen we oordelen zo snel dat het niet goed of mooi is. Maar bij Mandala tekenen is alles goed ­ want het komt vanuit jou eigen kern – en het is ook nog eens goed om te doen.

Het woord Mandala komt uit het Sanskriet en betekent “heilige cirkel”. Kinderen tekenen graag mandala’s en dat is niet gewoon tekenen. Een mandala maken brengt rust, harmonie en evenwicht. Hierdoor (her)vindt je kind rust en komt het meer tot zichzelf. Door een mandala te maken krijg het meer inzichten in zichzelf, maar vooral ook rust en zelfvertrouwen.

Je kunt op verschillende manieren mandala’s tekenen. Een voorbedrukte (kleurplaat) of een die je helemaal zelf samenstelt. Je bepaalt dan zelf het patroon dat je later gaat inkleuren met de kleuren die spontaan in je opkomen. De cirkel helpt je in contact te komen met je gevoelens.

Ga er rustig voor zitten samen en teken een cirkel, die je vervolgens inhoud gaat geven. Je tekent in de cirkel patronen en figuren die een soort symmetrie vormen. De cirkelvorm biedt houvast en begrenzing, waarbinnen je allerlei vormen en symbolen kunt tekenen. Het fijne is dat je niets hoeft of moet en dat alles wat er in je opkomt mag gebeuren in de ‘veilige’ cirkel.

Bij het tekenen in de cirkel, vanuit het midden naar de rand of vrijuit binnen de cirkel, komt er een creatief proces op gang. Het is een vrije manier van tekenen en kleuren, waarbij je meestal niet van tevoren bedenkt wat je wilt maken: al tekenend en kleurend ontstaat er iets heel persoonlijks. En dat geeft een heel vrij gevoel.

Het magische van mandala tekenen is dat het ‘ongekende’ talenten naar boven brengt. Het proces van het werken met kleuren neemt je mee op een zoektocht naar nieuwe mogelijkheden in jezelf. Als je de keuren intuïtief kiest en het proces van inkleuren als een meditatie beschouwt, zal het logische denken van de linker hersenhelft zo veel mogelijk in evenwicht komen met de meer spirituele rechter hersenhelft, die te maken heeft met verbeeldingskracht, dromen, intuïtie, creativiteit en emoties.

Dus ook voor jou als moeder is mandala tekenen een zinvolle bezigheid. Het kent eigenlijk geen leeftijdsgrens. Dus waarom wachten met tekenen tot je met pensioen gaat of na een burn-out – wat vaak gebeurt. Het is een goede manier om in deze drukke, uitdagende tijd even tot jezelf te komen, je te voeden en je eigen plek te vinden.

Hoe sta je in het leven en hoe ga je daar mee om? Met deze gedachte wordt via het tekenen van een mandala contact gemaakt met je eigen kern. Leuk om te doen.

Als je meer wilt weten over mandala tekenen of een mandala kleurboek wilt aanschaffen kijk dan bijvoorbeeld bij bol.com. Meer weten over ontspannen in zijn algemeenheid, lees dan het boek Opvoeden vanuit het Hart waar nog meer ontspanningsoefeningen in staan uitgelegd.

Kies een onderwerp dat op dat moment het beste aansluit bij jouw gezinssituatie. Bijvoorbeeld: ‘Communiceren met je kind’, ‘Gezin in balans’ of ‘Het stellen van grenzen’. In ieder hoofdstuk vind je opdrachten voor jezelf en dingen die je samen met je kind kunt doen.

Schrijf als ouder eens op welke rollen je in je leven vervult. Geef jezelf per rol een cijfer en geef aan aan welke rol je de meeste aandacht zou willen geven. Die van moeder, echtgenoot of collega?

Een voorbeeld van een ‘gezinsopdracht’ of iets wat je samen met je kind kunt doen, is het maken van een collage of een familieschild waarop wordt uitgebeeld waar je als familie voor staat.

Door de oefeningen beantwoord je je vragen op speelse wijze. Zo word je bewuster van wie je bent en hoe je opvoedt. Want de manier hoe je je kind(eren) opvoedt, zegt veel over jezelf…

Kinderen worden standaard op achterstanden getest, instanties zijn grotendeels georganiseerd rondom problemen en ouders worden vooral getraind wanneer er iets mis is of er iets ontbreekt. Maar wil jij weten hoe je vooral je kind in zijn kracht kunt houden, en leren hoe je zijn kwaliteiten kunt herkennen en erkennen?

Kinderen worden allemaal geboren met een aantal talenten en in feite hoef je als ouder niets anders te doen dan ze in contact te laten (komen) met deze kwaliteiten. Dat doe je door ze vooral zichzelf te laten zijn, en dat begint bij accepteren wie je kind is. En, ja dan komt het voor dat jou kind talenten heeft waar je zelf als ouder niet zoveel affiniteit mee hebt, of het mist talenten die je zelf nou zo graag had gezien bij je kind of het zijn talenten waar onze maatschappij ogenschijnlijk niet zo veel waarde aan hecht. Dilemma’s? Nee je hebt eigenlijk geen keus.

Na alles wat er momenteel al is onderzocht en geschreven, is het inmiddels overduidelijk dat een mens gelukkig is (of weer wordt) als hij echt vanuit zijn passie leeft en werkt. Maar hoe doe je dat in een land waarin het niet zo gebruikelijk is om openlijk te praten over de talenten van jezelf en van je kinderen.

In een van mij laatste workshops zat een moeder die bijna met schaamte ging vertellen hoe fantasierijk en oplossingsgericht haar kind was, en dat zij het temperde als haar kind daar openlijk met gepaste trots over sprak. Bang voor wat anderen daar van zouden vinden!

En zelfs in workshops met kinderen waar ik ze hun eigen talenten en die van hun klasgenootjes laat ontdekken, geven kinderen van jonge leeftijd (8-9) al aan dat ze het niet gemakkelijk vinden om te zeggen waar ze goed in zijn. Redenen? Dan kunnen je vriendjes je gaan uitlachen of gaan pesten of jaloers worden.

Ja, het “goed zijn” wordt dus al vroegtijdig ontmoedigd als je niet uitkijkt, en de uitdrukking “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” slijt er ongemerkt in.

Binnen mijn eigen gezin kregen we – vanwege onze verhuizing naar Frankrijk en het plaatsen van onze kinderen op een Amerikaanse school – op min of meer natuurlijke wijze te maken met verschillende manieren van het stimuleren of begeleiden van kinderen. Er viel ons een aantal dingen op.

Daar waar we in Nederland over het algemeen nog gewend zijn aan het testen van onze kinderen op lees-, schrijf- en rekenvaardigheden en het leren vanuit, of met het hoofd, kregen we op de Amerikaanse school met een heel andere methode te maken. Alle talenten doen ter zake, wat deze ook mogen zijn. Het bouwen aan zelfvertrouwen en het ontdekken van jezelf en jouw unieke talenten staan voorop. Ze worden enorm gestimuleerd het beste uit zichzelf te halen.

Overdreven? Amerikaans? Of misschien juist heel hard nodig in deze tijd om onze kinderen in hun eigen kracht te laten staan.

En, als je dan zoals wij een dochter hebben die houdt van bewegen, dansen, zingen en sport dan ben je niet alleen blij dat op school al dit soort dingen geïntegreerd zijn in het onderwijs. Maar, ook dat de leraren en leraressen het van harte aanmoedigen en dit soort talenten even veel waarderen als de meer intellectuele vaardigheden. Zo hoort je ontdekkingsreis van het leven er ook uit te zien. Gestimuleerd worden door je omgeving je eigen ik te laten zien en je verder ten volle te ontplooien. Waardoor je de dingen gaat doen waar je goed in bent.

Moeilijk voor de omgeving, de ouders?

Nee. Het begint met bij jezelf bewust te worden welke waarde jezelf aan bepaalde kwaliteiten hecht en waarom je daar deze waarde aan hecht. Om vervolgens ook te ervaren of deze kijk op je kind, je in de weg staat om andere kwaliteiten ook te zien.

Er zijn ontzettend veel kwaliteiten die je kind(eren) kunnen hebben en die je kunt leren herkennen. Door te kijken naar de dingen die ze doen of te luisteren naar de dingen die ze zeggen. Bedenk dat je kind niet op de wereld gekomen is om jou gelukkig te maken of om zo te zijn als andere kinderen. Je kind is hier om zo goed mogelijk te zijn wie het is.

Steuntje in de rug nodig?

Carla Muijsert heeft bijvoorbeeld in haar boek “Positief Ouderschap” ruim tweehonderd mogelijke kwaliteiten van kinderen gedefinieerd. Wil je er ontspannen en spelenderwijs mee aan de slag samen met je kind? Neem dan het werkblad dat hoort bij het hoofdstuk “Ontdek je eigen kracht” uit het boek “Opvoeden vanuit het Hart”.

Een positieve opvoeding draagt bij aan het geluk en evenwicht van je kind, dus ga op zoek naar die mooie kwaliteiten van je kind (en jezelf . Laat je kind ontdekken wat zijn bijzondere combinatie van kwaliteiten is en leren om die sterke eigenschappen te waarderen in zichzelf. Laat het ontwikkelen op zijn eigen wijze. Kortom, geef je kind zichzelf, dan doet het waar het goed in is!

Inspiratiebronnen:
Positief Ouderschap – C. Muijsert isbn 90-202-8543-2

Als het de opvoeding van onze kinderen betreft, houden we er vaak allerlei overtuigingen op na: over je rol als ouder, over het stellen van grenzen, over wat wel en niet mag en kan, en over je kind zelf.

Gelukkig is een overtuiging iets wat je geleerd hebt te geloven. En dat betekent dat je deze ook weer kunt loslaten en kunt vervangen door een gedachte die je ondersteunt en helpt om jouw doelen in je (gezins)leven te bereiken. Het zorgt er voor dat je de ouder bent die je echt wilt zijn – of liever nog – die je vanuit je Hart bent.

Door anders over jezelf, je gezinsleden en jouw gezin als geheel te denken, zul je grote veranderingen in je leven realiseren. Belangrijk is dat je je blijft realiseren dat hoe je de wereld ziet of ervaart als ouder een weerspiegeling is van jouw eigen gedachten en overtuigingen. Als je anders gaat denken, krijg je andere dingen in de relatie met je kind en de wereld daar om heen.

AFFIRMATIE:

“Ik ben blij dat ik ben wie ik ben en ik creëer liefdevol mijn eigen realiteit”

Vertrouw op jezelf als ouder. In tijden dat je niet tevreden bent hoe je het doet als ouder, zeg je deze affirmatie meerdere malen per dag tegen jezelf, of schrijf je het op kleine briefjes die overal ophangt of instopt. Door in volle overgave te laten zien wie jij bent, en te leven ten volle uit en zonder angst, ben je een lichtend voorbeeld voor je kind(eren).

Merk je dat er telkens eenzelfde belemmerende overtuiging zich de kop opsteekt, neem dan eens rustig de tijd om te kijken wat hierachter zit. De oefeningen uit het hoofdstuk “Overtuigd van jezelf” uit van het boek helpen je hierbij.

Miljoenen mensen zitten in therapie als gevolg van hun opvoeding en de manier waarop ze in hun jeugd behandeld zijn. En dat terwijl de ouders van deze gekwelde geesten vaak de beste bedoelingen hadden.

“Maar kinderen worden nu eenmaal niet geboren met een handleiding erbij, terwijl er wel een hardnekkige mythe bestaat dat ouders van nature weten hoe ze zich als vaders en moeders moeten gedragen.”

De Britse pedagoog en universitair docent Eva Hoffman spreekt met compassie voor kind én ouder. Samen met Margriet Schmitz-Darwinkel schreef zij ’Opvoeden vanuit het Hart’. Niet een handboek vol theorieën, maar een praktisch werkboek met oefeningen om meer kwaliteit in de opvoeding te brengen.

Veel volwassenen brengen hun kinderen groot als kopieën van zichzelf, maar dat doet weinig recht aan de eigen identiteit van hun zoon of dochter. Geef een kind zichzelf, is dan ook het motto van Margriet Schmitz-Darwinkel. Zij streeft er met haar bedrijf Happy Family Life naar om kinderen gelukkiger te maken, deels door zich op de ouders te richten.

“Want om te weten wie je kind is moet je eigenlijk eerst weten wie je zelf bent”, stelt ze. En de sleutel tot gedragsverandering bij kinderen ligt vaak bij de ouders.

Aanraken is vaak tien keer effectiever dan praten

Ooit werkte Schmitz-Darwinkel als manager en e-learning consultant in het bedrijfsleven. Maar ze schoolde zichzelf om richting het werkveld van ouder- kind relaties. Zo volgde ze onder meer een opleiding tot hart-focus trainer. Eva Hoffman kwam daarbij als docente op haar pad. Beiden zijn ouders, Hoffman ook al grootmoeder.

Hoffman ziet ouderschap als een baan die je alleen in de praktijk kunt leren. “Maar als je niet reflecteert op de ervaringen die je daarbij opdoet dan loop je het risico steeds dezelfde fouten te maken.”

Achttien thema’s in het boek stimuleren ouders te kijken naar de manier waarop ze hun ouderschap invullen, de effecten daarvan en de mogelijkheden om het anders aan te pakken. Wil je je kind motiveren of zet je het onder druk via smeken, dwingen, omkopen of uitdagen? En ben je je bewust van de effecten van negatief taalgebruik?

De oefeningen in deze publicatie vormen een hulpmiddel voor kwaliteitsverbetering. Soms zijn het overdenkingen alleen voor de ouder, soms opdrachten met het kind samen. Motiveren kan bijvoorbeeld door een kind zijn eigen doelen te laten formuleren of samen een beloningssysteem op te stellen. En in plaats van te zeggen wat niet mag kun je ook positieve instructies geven. Niet alleen de kinderen, maar ook de ouders kunnen daar gelukkiger van worden.

Een van de grootste valkuilen van ouders vinden de auteurs dat ze alles willen uitleggen aan de jongsten onder ons en graag beter willen weten wat goed voor hen is. Maar daarbij laten de volwassenen weinig ruimte voor antwoorden en oplossingen van de kinderen zélf. Opvoeden wordt vaak als eenrichtingsverkeer opgevat.

Maar oud en jong kunnen juist van elkaar leren.

In plaats van onmiddellijk met een antwoord klaar te staan zouden ouders kunnen beginnen met naar hun kinderen te luisteren. Die krijgen daardoor de ruimte om hun eigen wensen en ideeën te formuleren. Vervolgens kunnen ouders en kinderen gezamenlijk conclusies trekken.

Door meteen oplossingen aan te dragen spreken opvoeders de jeugd niet aan op hun eigen wijsheid en krijgen kinderen ook niet de kans deze te ontwikkelen.

“Veel ouders zijn totaal verrast als er in de puberteit opeens niet meer met hun kinderen te praten valt, maar daar is wel wat aan vooraf gegaan”, meent Eva Hoffman. Mensen lopen bij het opvoeden aan tegen hun eigen onvolkomenheden en onopgeloste problemen.

Ouders zouden hun voordeel kunnen doen met de spiegel die hun nakomeling hen voorhoudt. Het gedrag van een kind zegt vaak iets over het kind zelf, maar het is net zo vaak een reactie op het gedrag van de ouders. Men kan uitsluitend streven naar een verbetering in de ouder-kind relatie, maar ook het ouderschap aangrijpen als kans om zichzelf te ontwikkelen.

Schmitz-Darwinkel en Hoffman gaan er vanuit dat mensen blijer worden als ze niet alleen hun verstand gebruiken bij het opvoeden, maar ook hun gevoel en intuïtie.

Het hoofd krijgt in onze samenleving veel aandacht maar het hart komt daarmee weleens in de verdrukking. De oefeningen in ’Opvoeden vanuit het Hart’ zijn dan ook niet alleen maar gericht op een verandering in mentaliteit, maar ook op bijvoorbeeld knuffelen, stoeien en masseren.

Schmitz-Darwinkel: “Aanraken is vaak tien keer effectiever dan praten. Bovendien is wetenschappelijk bewezen dat een mens doodgaat zonder lichamelijk contact”.

Een andere suggestie is om een ontspanningshoekje in te richten. Daar kunnen ouders dan samen met hun kind naar de cd luisteren die bij het boek geleverd wordt. Onder het rustgevende geluid van de zee en een meditatief deuntje neemt Isa Hoes de luisteraars mee op reis in de fantasie. Samen met het boek kan ouderschap nu één grote ontdekkingsreis worden.

Als broodnuchtere Friezin moet redacteur Anne Elzinga niets hebben van een pedagogische methode met de naam ‘Opvoeden vanuit het hart’: véél te soft. Toch wint de nieuwsgierigheid het en schrijft ze zich in voor een workshop. Een verslag…

Stress, stress, stress na een hele dag werken en natuurlijk nèt te laat van huis weggaan. Ik race door Hoofddorp om nog op tijd te zijn voor de workshop. Een paar minuten voor half acht val ik binnen in de gezellige cursusruimte: grote tafel met broodjes, pan soep, koffie en zoetigheid.

Op de enige lege stoel ligt een papiertje: ‘Deze stoel is gereserveerd voor een heel speciaal persoon.’

‘Wat leuk,’ denk ik, ‘misschien is dat omdat ze weten dat ik erover ga schrijven in J/M.’

Even later hoor ik van mijn zes medecursisten dat zij allemaal dachten dat die stoel dus níet voor hen was. ‘Ik wilde al ergens anders gaan zitten, tot ik zag dat er overal zo’n briefje lag.’ Een natuurlijke reactie van praktisch al haar cursisten, vertelt workshopleider Margriet Schmitz-Darwinkel. Afgang!, denk ik beschaamd, hoor ik hier dan toch niet thuis? Een paar chocolaatjes verder is dat ongemakkelijke gevoel verdwenen en ben ik er helemaal klaar voor.

Eerst gymmen

‘Kinderen worden niet met een handleiding geboren,’ trapt Margriet af. ‘Ouders moeten er zelf achter zien te komen hoe hun kind in elkaar zit en wat bij hem het beste werkt. Kern van onze visie op opvoeden is dat ouders in dat proces bereid moeten zijn óók iets te leren. Het is vaak eenrichtingsverkeer.’

Het nadeel van programma’s als De Nanny en Eerste Hulp bij Opvoeden – hoe nuttig ook – is dat ze daar teruggaan naar de pedagogische normen uit de jaren zeventig van structuur en consequent zijn. Terwijl we eigenlijk allemaal op zoek zijn naar een nieuwe vorm, een nieuwe dokter Spock.

We willen het niet zo doen als onze ouder, maar hoe dan wel? Moderne opvoedboeken helpen ons niet veel verder. Kinderen worden daar ingedeeld in modeltypen. Ik werd op bladzijde één vaak al doodzenuwachtig omdat mijn dochter net even anders was. En daar begint het opvoeden vanuit het hart…

Het volledige artikel kun je hier downloaden!

UTRECHT – Drie vrouwelijke ondernemers strijden woensdag 30 november om de hoofdprijs van ondernemingsplanwedstrijd de Utrechtse Start. The Revenge, Bonbon-net en Happy Family Life strijden om de hoofdprijs, die onder meer bestaat uit een geldbedrag van 5000 euro.

Happy Family Life van Margriet Schmitz-Darwinkel (Vreeland) publiceert boeken en geeft workshops, waarbij opvoeden en de relatie tussen kind en ouder centraal staan. Criteria bij de beoordeling door de jury zijn de kwaliteit van het ondernemingsplan, de presentatie en het gebleken ondernemerschap.